Aan de sherry

Ik heb inmiddels redelijk wat whisky's geproefd die hun rijpingsperiode geheel of gedeeltelijk in sherryvaten hebben doorgebracht. In het begin van mijn whiskyloopbaan wist ik niet eens dat whisky iets met sherry te maken kon hebben. Voor mij was sherry dat groeneweduwendrankje uit de jaren 70. En koningin Juliana ging in die tijd op biefstuk-sherrydieet. In diezelfde jaren 70, het woord 'comazuipen' bestond nog lang niet, ben ik ooit eens gigantisch lazarus van dat spul geworden. Sindsdien heb ik me er verre van gehouden.

Tot ik me voor whisky begon te interesseren, en er langzaam achter kwam dat behoorlijk wat whisky's gesherryd zijn, en zeker niet de minste: pas toen de Ardbeg Uigeadail al lang en breed in m'n top 3 stond, besefte ik dat ook sherry een bijdrage heeft geleverd aan de onvolprezen smaak! De combinatie turf en sherry (zoals die Uigeadail) is sowieso een zeer interessante.

Nou hoeft 't voor mij ook weer niet al te sherry-achtig te wezen. Een Glenmorangie Astar bijvoorbeeld is voor mij net op 't randje: 1 stapje verder en het is een dameslikeurtje.

Maar goed, als je je verdiept in whisky, dan zul je je ook een beetje moeten verdiepen in sherry, vind ik. Ik heb wikipedia er daarom eens op nageslagen. Best interessant wel, kijk maar. En hier een verkorte weergave van het lijstje van sherrysoorten dat ik er aantrof (helaas vermelden whiskylabels niet vaak op welk type sherryvat de rijping plaatsvond, 't lijkt me dat dat toch behoorlijk kan schelen):

• Amontillado: droog, aromatisch met hazelnootsmaakje. Amberkleurig; 16%-20%.
• Fino: licht, fris, droog met amandelsmaak. Lichtgeel; 15%.
• Manzanilla: kruidig, droog, ziltig. Strogeel; 15%.
• Oloroso: droog, vol, zoetig in het begin. Amber/mahonie; 17%-22%.
• Palo Cortado: Complex, indringend en verfijnd; 18%-20%.
• Pedro Ximénez: vol, krachtig, zeer zoet, licht aroma van rozijnen, stroperig. Zeer donkere kleur; 17,5%.

Ik heb overigens gisteren een Craigellachie aangeschaft, gebotteld door Creative Whisky Company, die op een Pedro Ximénez-vat is gefinisht. Ben benieuwd. (En ook naar de Amrut Fusion waarvan er nu eentje uit batch nr. 17 in de kast staat.)

Hoger sferen

Dat je van whisky in hoger sferen kunt geraken moge bekend zijn. Dat whisky zelf ook in hoger sferen terecht kan komen, was mij in ieder geval nog niet bekend. En natuurlijk is het een Ardbeg die dit heeft gepresteerd. Zie dit berichtje uit de Volkskrant van afgelopen zaterdag:

Volkskrant, 21-4-12, Wetenschapskatern

Ik heb geen enkel idee waarom whisky beter zou worden van een zwaartekrachtloze opslag. Volgens mij gewoon een reclamestunt. Zijn ze bij Ardbeg niet vies van. Ik weet niet hoeveel cc aan Ardbeg in het ISS is gelagerd, maar veel zal het niet wezen. Maar de prijs die liefhebbers straks neer moeten leggen voor een sampletje Ardbeg Space of Gravityless zal ongetwijfeld astronomisch hoog zijn!

Vorige aanschaffen in het kort

De Bladnoch 19 bevalt zeer goed. Wat de nose belooft, maakt de palate zeker waar. De sherry is zeker aanwezig, maar niet opdringerig. Je drinkt met deze Bladnoch wel degelijk een whisky. En een goeie! Ik geef 'm 89 punten, en ga me wat meer in de lowland-types verdiepen.

Tja, en dan de Ledaig van Archives. Blijft steeds maar in mijn achting stijgen. Een heel eigen smaak; stevig en zacht, fris, mild, zoet en vette turf, van alles bij elkaar en goed in balans. Ik drink 'm zo, geen druppel water erbij. Wat ik eerder al zei: voor die prijs de Beste Koop!

Serious business

Vlak voor ik met dit blog begon, bouwde ik een website, singelwhisky. Meer een experiment voor mezelf om te kijken hoe het werkt met de nieuwe webstandaard HTML5 (trekt u zich, lezer, hier verder niets van aan). Om de site wat inhoud te geven, greep ik terug op een van m'n geliefde onderwerpen: whisky. Heel veel had de site niet om 't lijf, nog minder eigenlijk dan dit blog, dat van het begin af aan dan wel weer ernaar linkt.
Maar, om kort te gaan, om m'n HTML5-ervaring verder op te schroeven, heb ik inmiddels een pagina met wat meer whiskyinhoud aan singelwhisky toegevoegd: Hoe maken ze whisky? En andere vragen…

webpagina 'Hoe maken ze whisky? En andere vragen...'

Verse aankopen
En vandaag een Bladnoch 19 year gekocht, waarvan het plakkertje '19'  scheef op 't label zit. En m'n tweede Ledaig van Archives. Die staat in mijn toplijstje van beste prijs/kwaliteitsverhouding, of 'Beste koop', om met de Consumentenbond te spreken.

Beugelfles best goed idee

Hoe smaakt Bretonse whisky?
Eerst even terugkomen op de Bretonse Kornog. Dit heb ik erover genoteerd op whiskybase.com:
A pleasant surprise, this Breton whisky. A very rich nose (fruity, peaty, smoky and slightly salty) and a pleasantly mouth filling taste where the sauternes finish only acts in the background (fruity sweetness). Together with the long, warm and spicy finish makes this a sophisticated whisky.
En ik waardeer deze Franse whisky met 90 punten. Een ontdekking hoor!

Een goed idee...?
En dan nu een best wel goed idee van mezelf. Bij de 'verantwoorde' keuken- en tuinspullenwinkel Dille & Kamille (in diverse steden, maar niet in A'dam) zijn beugelflesjes in diverse maten verkrijgbaar. Met het oog op een selecte proeverij die ik ooit organiseerde, kocht ik een aantal 10 cl flesjes die ik dan vulde met nieuw aangeschafte whisky's die ik wilde laten proeven. Uit een zo'n flesje haal je dan 4 goeie drams. Er zijn ook flesjes van 5 cl. En die zijn heel goed bruikbaar voor het bewaren van het bodempje uit een van je betere flessen. Welk van de 2 formaten ook: vullen (ik gebruik daarvoor een roestvrij stalen trechtertje, ook van D&K), etiketje erop (strookje papier met plakband voldoet) en ziedaar, een mooi sample-flesje!

flesje van 10 cl

Van Islay-proeverij thuiskomen met Breton

Afgelopen woensdag, 4 april, was het zover: m'n tweede proeverij van Whiskybase.com Weer in restaurant Branco Zwaanshals en nu in het teken van Islay (yes!). Op de fiets, onderweg naar de (of is 't 'het'?) Zwaanshals, verkneukelde ik me over wat ik zou gaan proeven (die bijna mythologische Port Ellen bijvoorbeeld) en over het flesje dat ik na afloop zou aanschaffen. Dat stond nog open (wat 't zou worden dan, niet dat flesje), maar een toepasselijke Islay, dat lag toch wel voor de hand.

De door Cees-Jan en Menno weer enthousiast gepresenteerde proeverij was een succes. Ik geloof dat alle ongeveer 20 gasten, van whiskybeginner tot gevorderde drammer, een prima avondje hadden. De mooie selectie van 6 Islay's droeg daar goed aan bij.
(kijk voor de proeflijst hier). Aan het eind van de proeverij liep ik als eerste met Menno naar de overkant om in de winkel af te rekenen. Ik dubde of het de gesherryde Caol Ila of de stiekeme Port Charlotte zou worden, beide zojuist geproefd en beide rond de € 100, die ik als trofee mee naar huis zou nemen. Een beetje napratend in de winkel kwamen we in gesprek over de nieuwe aanwinsten van Whiskybase. En daarmee op een Franse, of beter, Bretonse whisky die al zeer goede recensies had gekregen: de Kornog van Glann Ar Mor. Nog geen € 60. Waarom nou precies weet ik niet, maar ineens moest die het voor me worden! En dus was het de Bretonse Kornog die even later in m'n fietstas verdween. Was dit een goeie keus….?

Glann ar Mor, Kornog
geturfd, 46%