Friese op bourgogne gefinishte blended malts

En daar staan ze dan, in mijn whiskykast, vanmiddag bezorgd door Selektvracht, helemaal uit Leeuwarden: de Selectie Donker Pure Highland Malt 12 years old, en de Donker Klassiek Very Old Scotch Malt, 16 jaar oud. Beide op 40% afgevuld. De door Wijnkoperij Donker op eigen bourgognevaten gefinishte bottelingen. Zowel Donker als zijn bottelingen bleken volkomen onbekenden in de illustere wereld van de Whiskybase met zijn nu 47.479 geregistreerde en gevalideerde whisky's en zijn 14.617 leden wereldwijd. Uit de website van Donker maak ik op dat ze er toch al een tijdje bezig zijn met hun whiskygeknutsel.
Normaal gesproken zou ik ook niet zo gauw omkijken naar blended malts op 40%, toch meer het Single Cask - Cask Strength type dat ik ben.
Maar een ontdekking doen op whiskygebied, ja, daarvoor laat ik mijn arrogante stoerproevershouding  toch wel even varen.
Een vriend met Friese roots zette mij op het spoor. Hij had uit zijn heitelân nu iets gekregen dat duidelijk uitsteeg boven het eigen brouwsel van Frysk Hynder dat, behalve de grappige dop, weinig aantrekkelijks te bieden heeft. Heel veel meer dan dat hij het lekker vond, dat het 12 jaar oud en 40% was, en dat het ven ene slijterij Donker uit Leeuwarden kwam, wist hij niet te vertellen. Maar dat was genoeg om mijn nieuwsgierigheid op te wekken.
Ik ben dus gaan zoeken op de whiskybase, waar ik stuitte op 0,0 informatie, en vervolgens via google verder op internet. En van de daar aangetroffen bescheiden website kwam ik via e-mail terecht bij wie ik denk dat de eigenaar van Wijnkoperij Donker is. En die vond het leuk, die belangstelling uit het westen voor zijn producten. Hoewel hij er niet veel over kon en mocht vertellen, liet hij wel doorschemeren dat zijn malts van gerenommeerde Highland en Speyside distilleerderijen af komen.
Toen ook nog bleek dat een 12y botteling € 21 en een 16y botteling € 24 kost, wilde ik het experiment wel aan! Vanavond gaat de 12y Pure Highland open...
(de 16y probeer ik gesloten te houden tot een proeverij met whiskyvrienden, begin februari)

Geen standaardflessen, plastic schroefdoppen...wat staat ons te wachten?

Jong en oud in de whiskyclub

Toeval of niet, in de eerste serie bottelingen van de Rotterdamse Whiskyclub (Commitment to Malt) zit het jongste merk van Schotse single malts, Arran (Island), en een van de oudste merken, Ben Nevis (Highland).
En nou denk ik dat ik dat kan proeven....dat verschil in leeftijd van het merk.
Het gaat bij allebei de flessen om 12 jaar oude, op bourbon hogshead gerijpte single malts van 46%. Dus prima vergelijkbaar.
Begin ik met de Arran. Eerste indruk is een 'typische' zomerwhisky…fris en fruitig, misschien een beetje scherp. De afdronk is niet overdreven lang. Nou ben ik geen grote detailproever, kan nog wel eens een nuance missen, maar bij deze Arran proef ik dat er meer in zit; ik krijg het er alleen niet echt uit. Misschien is het alleen de belofte van complexiteit die ik proef en moeten we nog een jaar of wat wachten tot de Arran Distillery (opgericht in 1995) echt volwassen is geworden?
Tot volle wasdom is in ieder geval Ben Nevis al gekomen. Althans, dat meen ik uit de eerste drams die ik nu van dit merk heb geproefd te mogen opmaken: een volle, ronde neus en smaak. Zoetig. Het hout komt mooi naar voren, met alle eikentonen die daar bij horen; lange, prettige afdronk. Een soort modelwhisky die door lange ervaring (Ben Nevis stamt uit 1825!) een robuust evenwicht heeft gevonden. Een whisky die je iemand die nog nooit een single malt heeft gedronken ter kennismaking zou voorzetten. Maar daartegenover staat dan, vind ik, dat in ieder geval deze Ben Nevis niet echt iets bijzonders heeft. Iets meer karakter had voor mij wel gemogen.

Mijn rapportcijfers, voor wat ze waard zijn: Arran 82, Ben Nevis 84.

heel aardige whisky's, maar misschien iets meer karakter...?

Rotterdamse Whiskyclub

Nou, sinds vandaag ben ik lid van de Rotterdamse Whiskyclub. Klinkt goed, niet?
Deze whiskyclub is een voortzetting van de voormalige Nederlandse Vereniging Commitment to Malt, en daar was ik al lid van, met ledenpas en al.
Maar goed, de Rotterdamse whiskyclub is verbonden aan de G&G-slijterij van Roy van Ams in Schiebroek, en net als de vereniging had, heeft de club soms aardige whiskyaanbiedingen, en eigen bottelingen.
Vandaag dus onder een veelbelovend zonnetje met de tram weer eens naar de Peppelweg, Schiebroek gegaan, met als voorwendsel om m'n ledenpas om te wisselen, en met als verwacht resultaat dat ik nu klaar heb staan om te proeven: een Arran en een Ben Nevis, beide 12 jaar oud en gerijpt op bourbon hogshead, en beide voorzien van het etiket van de Rotterdamse Whiskyclub, en een wat, eh...apart verpakte 7 jaar jonge Laphroaig uit de Premier Barrel-serie van Douglas Laing. Alledrie 46%'ers, dus eigenlijk wat aan de 'lichte' kant voor mij, tegenwoordig...ahum.
Arran heb ik wel eens eerder geproefd, Laphroaig is een oude bekende (maar het gerucht gaat dat deze van DL op sherry heeft gestaan, en die variant zou nieuw voor me zijn); Ben Nevis is nieuw voor mij, maar ik heb in Schiebroek even kunnen snuiven en proeven...daarom dus die fles gekocht.
      

eerste gedram

Nou, daar is-t-ie dan, m'n eerste Singelwhisky-blog. Eerst maar eens afwachten hoe het er straks uitziet voor ik echt loos ga, maar dan toch een eerste recensie: Het gaat om de Glen Garioch (spr.uit Geery) 1990 van Archives (serie First Release). Op 't vat op 28-12-1990 en op de fles op 5-1-2012 (267 flessen in totaal). Dit is mijn neus-en-smaak beleving:
Neus: appel en een beetje peer; mout; fris
Smaak:  appel; fruitig; brood; vanaf het 5e nipje proefde ik iets van gerookte paling; zoetig; olieachtig; vol mondgevoel
Afdronk: fruit; zoetig en mout; medium lang tot lang
Algemeen: behoorlijk complex, heel goed in balans; erg goed!

Het is dan ook de Singelwhisky van de maand januari 2012

ga naar de whiskybase.com-shop voor  verdere info